نگاهی به آنچه قرار است بر بقایای 11 سپتامبر ساخته شود
معبدی از دسیسه، سرمایه و ستیزه...!
برای طراحانی كه می توانند در میان كشمكش به ایده مد نظرشان فكر کنند، محوطه باقی مانده از حادثه 11 سپتامبر (گراند زرو)، بسیار جذابیت دارد؛ زیرا در میان مبارزه برای پول و امنیت در بستر کریهترین اندیشههای سیاسی ، معمار باید بتواند به ایدهاش جامه عمل بپوشاند...! این فشارها این بار برای طراحی موزه جدیدی با عنوان «مركز آزادی بینالملل» در راستای برنامه توسعه بخش منهتن نیویورک و در کنار بقایای برجهای دو قولو، پدیدار شدند. ساختمانی که برای «اسنوتا» (معمار نروژی)، به طرز غریبی اغواكننده مینمود. این بنا در كنار طرح بلند پروازانه شیشه و فلز مركز حمل و نقل معمار اسپانیایی «سانتیاگو كالاتراوا» قرار دارد. در اصل این موزه به سبب تفكرات ایدهآلایستی – نمایشی آمریكایی، بیشتر بار سیاسی دارد تا معماری.
با توجه به پیشنهاد طرح کلی كه توسط معمار یهودی، دانیل لیبسكیند معمار، ترسیم شده است، قرار است تمام بناها در ضلع شمال شرقی پارك «یادبود» و در زمینی به مساحت یك هکتار ساخته شوند؛ این خیالبافی با پیشنهاد دیگر معمار یهودی، «فرنك گری»، برای ساختن مجموعه تئاتر در ضلع شمالی و مركز حمل و نقل كالاتراوا در ضلع شرقی شكل میگیرد. دو استخر یادمانی هم گویی برای تقلید از رد پای برجهای دوقلو در ضلع جنوب و غرب در نظر گرفته شدهاند.
طراحی «اسنوتا» سازهای بزرگ همراه با پوشش چوب و شیشه است، پاسخی هوشمندانه به چالشهای کارفرما. ساختمان موزه مستقیما بر روی ایستگاه قطار كالاتراوا قرار گرفته است هرچند كالاتراوا ستونهایی را كه فضای داخل طرحش را خراب می كنند، نپذیرفته و اصرار در حذف آنها دارد؛ کالاتروا همچنین خواستار استفاده از نور مستقیم در فضای ترمینال است. در نهایت بازدیدكنندگان می توانند زیر مركز آزادی و در پارك یادمان قدم بزنند و در انتهای جنوبی آن، منظری زیبا به سمت استخرهای یادبود را تجربه کنند. ساختمانها با روایتی معمارانه خلق شده اند؛ بازدیدكنندگان از دو مسیر می توانند وارد شوند، اولی سطح شیب دار عریضی است که آنها را به سمت ورودی اصلی هدایت می كند و دومی سطح شیب دار كوچكی است كه مراجعان را به ساختمانها هدایت می كند. نقاط ورودی به یك لابی باز مشترك می رسند كه از آنجا به موزه، مجموعه تاتر، مركز آزادی و... دسترسی هایی وجود دارد. تقویت توالی ورودی خود نقطه قوتی برای طرح به حساب می آید. این حس كه بازدیدكننده در یك مسیر از بیرون به درون می آید و به سمت قسمتهایی كه با تفكر و تعمق بیشتر سر و كار دارند خود این نقطه مثبت را تقویت میکند.
مركز گالریهای طبقه پایین به دور یك منحنی در اطراف حیاط مركزی، شكل گرفته است و در قسمت تحتانی طرح بازدیدكنندگان می توانند با آسانسور حركت کرده، در قسمت بالا مسیری را با نام مسیر آزادی طی کنند! این نگاه ساختگی به مفهوم آزادی، چندان هوشمندانه به نظر نمیرسد، بخصوص اینكه در این مكان جشن آزادی نیز منعقد میشود؛ با اكو شدن (انعکاس) صدای حركت به سمت پایین در جهت حركت به سمت استخرهای یادمان برج های دوقلو، مسیر منحنی شكلی ایجاد شده است كه تصنعی سادهلوحانه از طوفان 11/9 و ستیز جهانی برای آزادی است.
شكی نیست كه انتخاب معماران طراح «گراند زرو» و نوعیت كاری كه آنها با آن سروكار دارند، این ساختمانها را به دسیسهای طراحانه برای مطالعه میدانی دانشجویان معماری از هم اكنون تا 50 سال دیگر تبدیل خواهد کرد.
Story from: A R U N A
:: مطالب مرتبط
+ Som درصدد افزودن یک پیچش به برج اینفینتی دبی
+ ربات «چاپگر ساختمان» طی 24 ساعت بدون دخالت انسان200 متر مربع ساختمان بنا میکند
+ شرکت "Cannon" ساختمان های جاودانی می سازد
+ طراحی اتاق و مهمانسرای گردشگران فضایی
+ یک پژوهشگر سازه، نوع جدیدی از قطعات و اتصالات قالب پلیمری جهت دیوارهای بتنی ابداع کرد
+ پیشنهاد راه عجیبی برای جلوگیری از فرو رفتن شهر ونیز در آب